7 barefoot schoenen die ik niet meer draag, en waarom

Door Marianne, oprichter van blootsvoetsgeschoeid.nl, de voorloper van deze site · geschreven in juli 2022 · bijgewerkt door Dion Smits op 29 september 2026

Wie overstapt op barefoot schoenen, probeert veel voordat hij weet wat past. Het eerste jaar zit een schoen prima, het jaar erna knelt hij. Soms blijkt de pasvorm toch niet bij je voeten te passen. Dit zijn zeven merken die ik niet meer draag, met per merk de reden en voor welke voet ze wel werken.

Aanvulling van Dion: Marianne schreef dit artikel in 2022, toen er nog weinig barefoot schoenen in Nederland te koop waren. Ik beheer de site sinds 2024 en heb haar ervaringen laten staan. Onderaan staan de modellen die bij mij afvielen, en wat er sinds 2022 veranderd is.

1. Vivobarefoot: te smal na de overgang

Mijn allereerste echte barefoot schoenen waren de Vivobarefoot Gia, winterschoenen in de vorm van een mocassin. Ik nam maat 37, omdat mijn toenmalige maat 38 te groot voelde. Het eerste seizoen zaten ze prima, al was het niet helemaal mijn stijl. Het tweede seizoen waren ze te klein geworden.

Je voeten veranderen van vorm

Dat is een bekend verschijnsel bij de overstap. Je voeten krijgen hun natuurlijke vorm terug en je accepteert minder snel dat iets knelt. Het tweede jaar heb je dus vaak een maat groter nodig.

De ontwerpen van Vivobarefoot vind ik mooi en de neus heeft bij de nieuwere modellen een fijne vorm. Omdat je het merk snel tegenkomt, heb ik het meerdere keren geprobeerd. Sinds ik teensokken en teenspreiders draag, zijn de schoenen te smal voor mijn brede voeten.

De ballerina’s Jing Jing en de winterlaarsjes Gobi Hi heb ik een seizoen met plezier gedragen. Daarna zaten ze bij mijn tenen te krap. De wandelschoenen Tracker Firm Ground High Top waren behalve te smal ook te stijf. Ik kreeg er kniepijn van, omdat ik mijn voet niet kon afwikkelen. Die gingen snel naar een nieuwe eigenaar.

Wel geschikt voor smalle voeten

De Kanna Sock Knit kocht ik tweedehands. Het waren de soepelste schoenen van Vivobarefoot die ik tegenkwam, en toch pasten ze mijn voeten niet. Mijn moeder heeft smalle voeten; haar passen ze wel.

2. Tadeevo: warme laarsjes, te smalle sportschoen

Tadeevo hoorde ook bij mijn eerste barefoot schoenen. Toen ik winterschoenen zocht en nog weinig merken vond, kwam ik uit bij de enkellaarsjes Winter Black. Daar ben ik nog steeds positief over: een fijne vorm bij de neus, warm gevoerd en breed genoeg voor teenspreiders. Het zijn de warmste barefoot schoenen die ik ben tegengekomen.

De stijl paste alleen niet bij me en ik voelde me er ongemakkelijk in. Het seizoen erna gingen ze naar een tevreden nieuwe eigenaar.

Toen ik hardloopschoenen zocht, probeerde ik Tadeevo opnieuw, de sportschoen in Lime Green. De zool was mooi dun en zonder demping. Dit model bleek wel anders gesneden: de zool is smaller en de neus heeft een andere vorm. Bij de grote teen was ruimte genoeg, mijn kleine teen kwam in de verdrukking.

3. Bijna barefoot van AliExpress: prima als tijdelijke oplossing

In het begin was het lastig om barefoot schoenen te vinden, en bij Vivobarefoot waren ze snel uitverkocht. Zo kwam ik op AliExpress terecht. Merken als Art Mu, Mori girl like Store en Careymade verkochten daar schoenen met een bredere neus, een redelijk anatomische vorm en een bijna platte, dunne en buigzame zool. Niet helemaal barefoot, wel een tijdelijk alternatief.

4. Leguano: fijne zool, te smal

Ik vind het jammer dat ik Leguano niet kan dragen. Ze zitten als pantoffels en de zeer buigzame noppenzool geeft een sterk blotevoetengevoel. Het winterlaarsje Chester in bruin, met wollen voering en een suède-achtige buitenkant, vond ik zacht, warm en ademend. De zomerse veterschoen Denim Zand voelde aan de binnenkant synthetisch en was warm voor de zomer; meer een schoen voor lente en herfst.

Tijdens mijn overgang verdroeg ik nog druk op de tenen en hoopte ik dat het materiaal zou meerekken. Dat gebeurde niet. Beide modellen waren te smal, en zo lang Leguano geen bredere variant maakt, past het merk mij niet.

5. Zaqq: groot verschil per model

Zaqq vond ik door in het Duits te zoeken op barfußschuhe. Het merk heeft veel barefoot schoenen die er net uitzien. Het verschil tussen modellen is wel groot. Ik probeerde ballerina’s die heel stijf waren, andere die erg smal waren, en een nette veterschoen met een zeer ronde neus.

De oudere veterschoenen, gympen en winterlaarzen hebben een smalle neus die bij de grote teen naar binnen knikt. De grijze gympen Liqe Grey en QQQ Low Sierra waren mijn eerste nette barefoot schoenen. Toen ik teenspreiders en teensokken ging dragen, werd mijn grote teen er alsnog naar binnen gedrukt. Dat wil je juist niet als je je tenen weer recht probeert te krijgen.

De nieuwere versies zijn breder bij de grote teen. Zaqq toont tegenwoordig ook foto’s van de bovenkant, zodat je de vorm vooraf ziet. Ik draag alleen nog de Zaqq Expeq Brown: zonder de losse binnenzool past die met teensokken en teenspreiders, met binnenzool niet. Voor paardrijden is het mijn beste optie.

Let op de wreef. Met een hoge wreef heb je bij Zaqq waarschijnlijk geen problemen. Met een normale of lage wreef kun je de Quintic en de Qatch niet strak genoeg aansnoeren.

6. Sole Runner: knik bij de grote teen

Sole Runner heb ik alleen gepast en meteen teruggestuurd. De neus heeft dezelfde vorm als de oudere Zaqq-modellen, met een knik naar binnen bij de grote teen. Ook in wijdte K, extra breed, werd mijn grote teen naar binnen gedrukt, terwijl ik in de rest van de schoen ruimte over had. De T1 Allrounder 4 deed daarnaast pijn bij mijn enkel: het materiaal was stijf en eindigde op de verkeerde hoogte. De bordeauxrode winterlaars Yepa 2 vind ik nog steeds prachtig, jammer genoeg paste hij niet.

7. Softstar Shoes: de hiel past niet

Omdat de Jing Jing van Vivobarefoot niet meer paste en niet in een grotere maat te koop was, probeerde ik de ballerina’s van Softstar Shoes. Je stelt de kleuren zelf samen. In maat 8 pasten ze bij de tenen en in de lengte. De binnenzool heeft ongeveer 5 millimeter schuim als demping.

Het knelpunt zit bij de hiel. Er ontstaan rare kreukels bij de zool en mijn voet schuift steeds naar voren. Misschien is de hiel te hoog of zit de versteviging op een onhandige plek. De ballerina’s draag ik niet meer. De barefoot pantoffels van Softstar draag ik wel graag.

Softstar heeft inmiddels een nieuwe versie van de ballerina’s, met een bredere neus en een aangepaste hiel. Die heb ik niet geprobeerd.

Wat er sinds 2022 veranderd is

Aanvulling van Dion, september 2026. Een paar dingen uit dit artikel zien er nu anders uit:

• Vivobarefoot maakt inmiddels modellen met meer ruimte in de voorvoet. De Motus Strength II en de Gobi Hiber passen mijn brede voeten met hallux valgus.
• Leguano valt ook bij mij te smal. Een brede variant heb ik nog niet gezien.
• Er zijn veel meer merken voor brede voeten bijgekomen, zoals Barebarics, Freet en Be Lenka. Een overzicht staat bij barefoot schoenen voor brede voeten.

Welke barefoot schoenen bij mij afvielen

Ook ik heb schoenen teruggestuurd of doorverkocht. Mijn voeten zijn breder dan die van Marianne, dus de redenen verschillen:

• The Minimalist Barefoot: mooi handgemaakt leer, ondanks de ruime teenbox te smal voor mijn voeten.
• Xsensible in wijdte H: prettig bij lang staan en lopen, de teenbox is voor mij te smal.
• Hobibear: goedkoop, de zool is mij te stug.

Welke schoenen ik wel draag en waarom, lees je in de beste barefoot schoenen. Nog aan het begin? Lees dan eerst wat barefoot schoenen zijn en hoe je overstapt.